Είπα να σβήσω τα παλιά 
Να βρω αγάπη άλλη, 
Μα η πυξίδα της καρδιάς 
Εσένα δείχνει πάλι. 






Κάποτε ο ουρανός για να αποδείξει στην γη 
ότι είναι όμορφος της έδειξε τα αστέρια. 
Και η γη για να του αποδείξει οτι είναι ομορφότερη 
του έδειξε εσένα... 






Όση ώρα είμαστε μαζί 
ξεχνώ τα βάσανά μου. 
Γι' αυτό καλή μου κάθισε 
όσο μπορείς κοντά μου. 






Απ' όλα τ' άστρα τ΄ουρανού 
η Αφροδίτη με κερδίζει, 
γιατί με σάρκα και οστά 
εσένα μου θυμίζει!




Κάθε φωτιά έχει καπνό, 
κάθε αγάπη πόνο, 
κάθε φεγγάρι ουρανό 
κι εγώ εσένα

μόνο... 





Για μένα είσαι η βροχή 
ο ήλιος, το φεγγάρι 
και δεν θα αντέξω στη ζωή 
κάποιος άλλος αν σε πάρει. 






Ότι αγαπάς άφησε το να φύγει. 
Αν γυρίσει σ΄εσένα είναι δικό σου 
αν όχι δεν ήταν ποτέ...  





Χωρίς τα μάτια σου το φως της μέρας σβηνει, 
χωρις τα χεριά σου να ζησω δεν μπορω, 
μακρυα απο εσενα ο δρόμος κλεινει 
να ξερεις μονο ποσο σ'αγαπω! 






















 
Design by Free Wordpress Themes | Bloggerized by Lasantha - Premium Blogger Templates